TINGIN SA TINGI (1)

PLASTIC-3

Gabundok na problema ngayon at bukas?

(Ni Mac Cabreros)

ANG basura lalo na ang plastic ay hindi nawawala sa isang iglap lang tulad ng iniisip natin kung gamitan ito ng madyik. Dahil batid natin na taon ang binibilang bago ito malusaw kahit pa ibaon sa lupa. At batid din natin na mapakalaki ng masamang epekto nito sa kalikasan, kalusugan at ekonomiya na kapag nagtagal pa ay mananatiling problema lalo na kapag hindi pinansin at maagapan.

Sa madaling salita, ang ina­akala nating simpleng problema sa basura ngayon ay magi­ging tone-tonelada at gabundok na problemang kakaharapin natin bukas.

Bilyon-bilyong plastik at styrofoam ang natatambak sa mga landfill gayundin naanod sa ilog patungo sa karagatan kung saan nasisira ang marine ecosystem. Noong 2016, naiulat na abot sa 40,000 metriko tonelada ang basura kada araw ang nakokolekta.

Naalarma ang mga eks­perto dahil walong toneladang basura ang natatapon sa mga karagatan bawat araw at ang masaklap dito, base sa ulat, pangatlo ang Pilipinas bilang ocean polluter.

Ayon sa mga mananaliksi, pakonti nang pakonte ang mga pagkaing nakukuha sa karagatan bunsod nang pagkasira sa marine ecosystem kung saan nalalason at namamatay ang mga isda at iba pang lamang dagat. Katunayan, may mga isdang basta na lamang napadpad sa dalampasigan at nang suriin ay plastik ang laman ng bituka. Naiulat din na nagtataglay ngayon ng micro-plastik ang mga isdang nahuhuli at siyang nahahatag sa hapag-kainan.

Umaalingasaw din ang problemang dulot ng masangsang na amoy mula sa basura kung saan pinagmumulan ng iba’t ibang sakit lalo sa upper respiratory system ng tao. Nakaamba rin ang panganib sa kalusugan mula sa toxic waste dahil maaring pagmulan ito ng lason at kemikal para magkasakit ang tao. Nakapagdudulot din ng matinding pagbaha dahil nababarahan ng plastic ang mga daluyan ng tubig at siyempre aapaw sa kalsada ang tubig-ulan.

Alam natin na malakas na economic driver ang turismo. Marami ang nagkatrabaho bilang tourist guide gayundin sa serbisyo sa mga establishment sa tourist spots gaya ng beach. Malaki rin ang ambag nito sa kabuhayan ng mga gumagawa ng handicrafts gaya ng souvenir items. Pero paano kung matataboy ang mga turista dahil umaalingasaw ang nakasusulasok na amoy mula sa gabundok na basura na nagsisilbing ‘eye sore’ kung saan imbes na gaganahan ang pagbisita at pag­liwaliw sa magagan­dang tanawin sa bansa?

Kasabay nang pagsusulong sa turismo, ilang hakbang ang dapat itaguyod para mapanga­lagaan ang kalikasan. Kabilang dito ang pag-promote sa farm-to-market restaurant kung saan higpitan ang pagpasok sa imported at nakapaketeng preserved food. Sa pamamagitan nito, maengganyo rin ang mga magsasaka upang magtanim ng maraming high value crops. Ipinupursige rin ang paagbabawal sa pagdadala ng bottled water bagkus ay reusable water bottle o pitcher sa mga beach at camping areas. Dapat din bigyan ng insentibo ang sinumang mag-uulat na may turistang lumalabag sa batas-kalikasan.

Noong 2000, naipasa ang Republic Act 9003 o Ecological Solid Waste kung saan inatasan ang mga lokal na pamahalaan upang gumawa ng karampatang hakbang para maagapan ang problema sa basura kabilang na rito ang pagpapasara sa mga open dumpsite. Naitatag din ang National Solid Waste Management Commission na magtitiyak maipatupad ang nasabing batas.

Bagama’t ganito, pagkaraan ng labingwalong taon, nakita ng mga environmental protector group na hindi ganap naipapatupad ang nabanggit na batas dahil daang open dump sites pa rin ang nag-ooperate.

Please follow and like us:
Read More