SARI-SARI STORE MENTALITY

GO FOR GOLD final

SAKIT na nating mga Filipino ang tinatawag na sari-sari store mentality.

Ito yung … kung ano ang kumikitang negosyo sa komunidad, ganun din ang papasukin na negosyo ng mga kapitbahay.

Masdan ninyo, dahil malakas ang benta ng tindahan nila Ate Ofelia sa kanto, ganun na rin ang papasukin na negosyo ng mga kapitbahay niyang sila Aling Monang, atbp. O, hindi ba?

Sa kalye nyo na lang, ilan ang sari-sari store diyan na magkakatabi o magkahilera?

Di ba nila naisip na sa pagtatayo nila ng tindahan na magkakalapit ay pinapatay nila ang pagkakakitaan nilang lahat? Natural pag kakaunti ang mga customer at marami ang bibilhan nilang tindahan, hindi sapat ang kikitain ng bawat tindahan para kumita at lumago.

Pinoy na pinoy talaga. Parang isang uri rin ng crab mentality. Dahil, lahat damay. Lahat babagsak at malulugi.

Saan ba natin nakuha ang ganyang masamang pag-uugali?

Naalala nyo ba nung mauso ang lechon manok dahil sa Andoks? Marami rin ang nagtayo ng lechon manok sa kani-kanilang neighborhood. Eh, di sandali lang at marami rin ang nagsara.

Ganyan din ang nangyari sa shawarma. Di po ba?

Ngayon malinaw na sa inyo ang pattern. Iwasan po natin ang ganitong masamang ugali dahil lahat tayo apektado. Lahat tayo talo.

Kaya ang payo ko sa mga nais magtayo ng negosyo, wag po natin gayahin ang kung ano ang uso at kumikita na negosyo sa kasalukuyan. Matutulad lang tayo sa karamihan sa mga kababayan natin na napariwara at nalustay ang pinag-ipunang pera.

Hindi po dahil kumita si kumare o ang kapitbahay natin sa ganitong negosyo ay kikita rin tayo.

Sabi nga ni dating MMDA chairman Bayani “BF” Fernando, napakaliit ng success rate ng mga pumapasok sa negos­yo. Halos 95% daw ang failure rate. Kaya nga ang payo niya sa mga residente ng Marikina nuon ay mamasukan na lang kayo at maging empleyado.

Ito naman ay opposite ng GO NEGOSYO! advocacy na marami namang natulungan na umangat sa buhay mula sa ating mga OFW, reti­rees, etc.

Sana makatulong itong tips para tumaas ang tsansa ninyo na ma­ging successful sa negosyo:

  1. Alamin kung anong produkto o serbisyo ang mataas ang demand ngunit kakaunti naman ang nagsusupply sa lugar o trade area na inyong balak pagtayuan ng negosyo.
  2. Sapat ba ang dami ng potential customers sa inyong lugar?
  3. Mas mabuti kung ang pasukin ninyong negosyo ay malapit sa inyong puso. Yung tila ba enjoy kayong gawin ito kahit hindi kayo bayaran. Ganun din kung maga­ling kayo sa linyang ito at natural lang ito sa inyo. Marami sa mga nalugi ay dahil pinasok nila ang isang negosyo na wala silang kaalam-alam at walang ka-interes-interes.
  4. Napaka-importante ng lokasyon sa negosyo. Dapat strategic at sentro sa maraming tao at very accessible, madaling puntahan.
  5. Gawan nyo ng pa­raan para ipaalam sa mga potential customers ninyo na meron kayong ganung produkto o serbisyo. Importante ito. Dahil kahit na gaano kaganda ang iyong produkto o serbisyo, kung walang may alam or hindi ito alam ng tao … bale wala rin.
  6. Gawin ninyong mas madali para sa customer na magdesisyon na bumili o tumangkilik sa inyo. At gawin nyo ring mas madali para madeliver nyo ito sa kanila.
  7. Pumili ng mga tapat at maabilidad na empleyado at tratuhin sila ng mabuti para pagmalasakitan nila ang inyong negosyo o kumpanya.

Ilan lamang ito sa mga payong pang negosyo. Sana nakatulong ito kahit paano.  (GO FOR GOLD / PAUL SISON)

Please follow and like us:
Read More

ANG MAMATAY NANG DAHIL SA ‘YO

GO FOR GOLD final

ILANG tao na ba ang namatay dahil sa pag-overtake nang alanganin sa mga highway sa probinsya?

Ilan pa ba ang mamamatay dahil lamang ayaw tumabi ng mga tricycle or motorsiklo sa mga pangunahing lansa­ngan sa buong bansa.

Napakarami nang nagrereklamo dahil sa nakamamatay na gawaing ito ng mga tricycle driver o mga nakamotor. Matigas talaga ang mukha ng mga ito. Kahit pa maayos ang pagkakabusina or nakaririnding sunod-sunod na busina, bihira sa kanila ang tumatabi sa right lane.

Akala ko nuon, dahil sa dami ng road widening projects ni DPWH Sec. Rogelio Singson nung panahon ni President Noynoy ay mababawasan na ang insidente ng mga pasaway na driver ng tricycle o motor sa gitna ng mga highway kasi meron na silang matatabihan na lane sa kanan.

Jusko, Lord! Hindi matinag-tinag sa pagkabagal-bagal na andar ng tricycle sa gitna ng highway!

Ang dami niyan! Hindi lamang sa Romulo Highway mula Tarlac City – Sta. Ignacia – Camiling – San Clemente – Mangatarem – Aguilar – Bugallon – Labrador – Sual – at Alaminos. Pati sa kabuuan ng McArthur Highway lalo na sa Tarlac, Pangasinan, at La Union. Kaya tuloy tumatagal ang biyahe dahil sa traffic na dulot ng mga mabagal na tricyle sa mga highway natin.

Mantakin mo bang limang oras mula Balintawak hanggang Alaminos! Samantalang mga tatlong oras lang yan pag mada­ling araw at tulog pa ang mga tricycle driver. Yung biyahe nga sa Baguio kaya ng tatlong oras lang dahil sa NLEx-SCTEx-TPLEx. Pero dahil may sampung kilometro ka pang bubunuin mula Pozzorubio, Sison at Rosario … inaabot pa ng dagdag na isang oras dahil sa mga tricycle sa lansangan.

Hindi lang sa norte laganap ang ganitong mga pasaway. Pati sa Calabarzon region, problema rin ito ng mga motorista.

Marami tuloy ang umo-overtake sa kanan imbes na sa kaliwa. Mas delikado ito dahil madalas hindi nakikita ng nasa unahan ang umo-overtake sa kanan. Maari ring sumalpok sa nakaparadang trak o naglalakad na tao ang umo-overtake.

Ano sa palagay nyo? Ano ang dahilan ng ganitong gawain at mentalidad ng mga taga probinsya?

Nagtanong ako sa mga tricycle driver o mga nagmamaneho ng motorsiklo kung bakit gustong-gusto nila sa gitna ng kalsada?

Marami ang nagsabi na nakasanayan na nila. Meron din kesyo daw tagaroon sila at dapat daw yung mga dayo ang mag-adjust. Ilan din ang nagsabi na matagtag ang ride sa sementadong kalsada kaysa sa aspalto. Sa iba, mahirap pa yung palipat-lipat ng lane kasi maraming obs­tructions sa lane sa kanan.

Maganda na aralin ang tunay na dahilan nito para naman masolusyonan na ito once and for all.

Marami na sanang natuwa sa pag-anunsyo ni DILG Sec. Eduardo Año nung Oktubre na ipinag-utos niya sa mga mayor ang mahigpit na pagpapatupad ng ban laban sa mga tricyle at pedicabs sa national highways. Hanggang salita lang pala. Walang follow thru. Wala ring mayor na nagpatupad.

Actually, matagal na itong ban na ito. 2007 pa! Nakasaad ito sa Memorandum Circular 2007-01.

Ilan pa ba ang kailangan mamatay bago umaksyon ang DILG at ang mga mayor?

Patulong naman please, Asec Jonathan Malaya.  (GO FOR GOLD / PAUL SISON)

Please follow and like us:
Read More

AIRBNB, ‘DI PWEDENG IPAGBAWAL NG ASOSASYON

GO FOR GOLD final

GINIGIPIT ba kayo ng inyong condo association sa pagpapa-upa ninyo sa mga transients via Airbnb, booking.com, Agoda Homes, atbp.?

Well, as long as walang prohibition sa inyong Master Deed with Declaration of Restrictions … hindi nila kayo puwedeng pagbawalan.

Ngunit, ibang usapan kung nakasaad sa inyong Master Deed na bawal itong iparenta sa transients.

Pero, kung House Rules lang o board resolution, hindi ito puwedeng manaig sa inyong karapatan sa inyong pag-aari.

‘Yan ang nakasaad sa Legal Opinion ng Housing and Land Use Regulatory Board (HLURB) nung Disyembre 21, 2017 ayon sa Director ng Legal Services Group ng HLURB na si Atty. Cesar A. Manuel, MNSA.

“A registered condominium unit/lot owner/lawful possessor thereof has the right to rent out his or her property absent any express prohibition or restriction in the master deed with declaration of restrictions in case of condominium project and a deed of restrictions as stipulated in the contract to sell or in the title of the property itself in case of subdivision project,” sabi ni Manuel sa kanyang opinion.

Dagdag pa niya, “As the registered owner, he or she has the right to the possession of the property, which is one of the attributes of ownership. Possession, under the law, is the holding of a thing or the enjoyment of a right. Parenthetically, and in answer to the issue at hand.”

Ang isyu na hinain natin sa HLURB nuon ay “Whether a Homeowner/s Association or Condominium Corporation/Association can prevent owners from renting out homes or units to transients, balikbayan, tourist on short term basis?”

Malinaw rito na saklaw rin nito ang Homeowners Associations sa mga exclusive village o subdibisyon.

Paliwanag pa ni Manuel, “At the outset, under Article 428 of the Civil Code of the Philippines it is provided that: The owner has the right to enjoy and dispose of a thing, without other limitations than those established by law.”

So, para sa mga reader na nagreklamo tungkol sa panggigipit ng kanilang asosasyon, hindi po kayo pwedeng pagbawalan kung hindi ito pinagbabawal sa inyong Master Deed. Malinaw po yan. Pwede nyo itong paupahan sa mga guest nyo sa Airbnb, atbp.

Ito rin ang payo ni outgoing Mayor Mauricio Domogan, “Hindi kayo pwedeng pagbawalan. Karapatan nyo yan. Huwag nyo sundin ang iligal na utos ng inyong asosasyon. Ituloy nyo lang ang pagpapaupa ninyo.”

Paano kung harangin ang inyong guests at hindi papasukin?

“Idemanda ninyo! With damages!” giit pa ni Domogan.

Paano kung utusan ang security guards na huwag patuluyin ang guests?

“Isama nyo rin ang security agency sa demanda. Humingi kayo ng danyos. Nasa Civil Code yan,” pagtatapos ni Domogan.

Kaya panawagan sa mga asosasyon at security guards, huwag ninyong gipitin ang karapatan ng mga may-ari sa kanilang bahay o condo unit kundi mananagot kayo sa batas! (GO FOR GOLD / Paul Sison)

Please follow and like us:
Read More

REY, RADING, HESER AT LARRY

GO FOR GOLD final

HINDI biro ang mahiwalay sa pamilya. Lalo na sa panahon na may problema ka.

Ngunit ganyan ang dinaranas araw-araw ng higit 2 milyong Pilipino na kung tawagin natin ay OFW o Overseas Filipino Workers.

Masuwerte tayo rito sa Pilipinas kasi andito ang ating mga mahal sa buhay kapag tayo ay may problema at nangangailangan ng lakas, motivation, o paggagabay. Ika nga, may support mechanism tayong matatakbuhan kapag may pinagdaraanan.

‘Yang 2.3 million na yan ay bilang ng documented OFWs nung 2018. So, alam natin na mas malaki pa ang bilang na ‘yan dahil marami pa ang TNT o tago nang tago.

Mahigit kalahati o 53.7% ay babae, at 46.3% lang ang lalaki.

37.6% ay domestic helpers at cleaners sa mga hotel at opisina. 18% ang service at sales. 13.7% ay nagtatrabaho sa mga planta bilang machine operators o assemblers. 11.4% ay craft at related trade workers. 8.7% ay working professionals. 5.8% technicians atbp. 3.4% clerical support. 1.1% ang managerial positions. At 0.4% lang ang sa skilled agricultural, forestry and fishery workers.

57.1% ang nasa Middle East. 18.1% ang nasa East Asia: Hongkong, Japan, Taiwan, China, South Korea. 9.5% ang nasa Southeast Asia. 6.4% sa Europe. 5.4% sa North and South America. 1.6% Australia. At 1.1% sa Africa.

Ang mga datos na yan ay kinalap ng Businessworld researchers na sina Joechebed Gonzales at Lourdes Pilar. Ang source nila ay ang Philippine Statistics Authority.

Naaalala nyo pa ba ang pelikulang “Anak” nina Vilma Santos at Claudine Barreto nung taong 2000? Dun mo makikita ang masamang epekto ng social dislocation. At ‘yan ay dinaranas ng halos lahat ng mga kapwa nating Pilipino na nagtatrabaho abroad.

Taas ang kamay ng mga naghiwalay ang mag-asawa o magulang dahil sa ang isa ay nagtatrabaho sa ibang bansa. Ilan sa inyo ang nagrebelde at di nagtapos sa pag-aaral? Ilan ang nagwaldas ng remittance na pinadadala ng asawa at nakikiapid sa kumare o kumpare? Meron pa nga riyan na sa ibang babae nagpapadala ng mga balikbayan box na panay imported, pero sa tunay na asawa … wala ni isang kusing.

Matinding sakripisyo po talaga ang mawalay sa pamilya. Biro mo, hindi ka na kilala ng anak mo pagbalik mo dahil wala ka nung formative years niya?!

Ang oras na hindi mo kasama ang mga mahal mo sa buhay ay hindi mo na maibabalik. Bayaran ka man ng limpak-limpak, di mo pa rin mababawi ang mga panahon na wala ka sa pamilya mo.

Saludo ako sa inyong mga nagtatrabaho sa ibang bansa para lamang itaguyod ang inyong pamilya!

Kaya kapag umuuwi rito sa Pilipinas mula sa Yiwu, China ang aming mga Qua­lity Control Inspectors na sina RADING VALDERRAMA, REY FEBRER, HESER BERNARDO, at LARRY MACATIAG … binibigyan ko talaga sila ng oras at importansiya. Dahil ibang lebel ng malasakit ang iwanan ang pamilya para magtrabaho abroad.

Sana, ganoon din ang isukli ninyo sa mga mahal n’yo sa buhay na mga OFW. Iparamdam n’yo sana sa kanila na naa-appreciate ninyo ang kanilang sakripisyo para sa inyong pamilya.  (GO FOR GOLD / PAUL SISON)

Please follow and like us:
Read More

HOW A HIGHLY MOTIVATED WORK FORCE CAN MOVE MOUNTAINS

GO FOR GOLD final

“PAANO nyo nagawa ang 15% sales growth? Eh 4% lang ang average growth for the previous decades based on historical sales?”

Ayan ang tanong sa akin ng isang taga ­McKenzie Consulting nung inaral nya ang aming financials sa isang ­kompanya na mina-manage ko bilang general manager.

2% of sales lang ang marketing budget namin at kulang pa kami ng stocks nung taon na yon. Pero na times 5 pa rin namin ang previous year’s growth na 3%!

“Our employees are responsible for that. From survival mode, they began to hope and sacrifice for the company once again,” ang sagot ko.

Ano pa kaya kung may marketing budget kami at may right stocks at the right time? Eh, di baka more than 30% growth pa?!

Ganyan kahalaga at kalakas ang impact ng mga empleyado na well-motivated. Ilang beses ko na ito na-witness at napatunayan sa higit 30 years kong nagpapatakbo ng organisasyon o kompanya.

Kaya akmang-akma ang GO FOR GOLD advocacy campaign na ni-launch namin para sa aming brands nung unang taon ko sa kompanya.

Two-pronged ang mensahe nitong GO FOR GOLD. Una, Go for gold … do your best! Anoman ang katayuan mo sa buhay, do your best! Atleta ka? Be the best athlete that you can be. Estudyante ka? Be the best student that you can be. Ganun din kahit ano ka pa. Traffic enforcer, janitor, clerk, etc. Go for gold! Do your best. Nadapa ka? Bangon! Kumbaga, positive values ang nais naming ma-inculcate sa tao.

Ang pangalawang mensahe, GO FOR GOLD! Go for GOLDTOE! Ibig sabihin, go for quality! Masyado kasing price conscious ang mamimiling Pilipino kaya tuloy parati na lang “pwede na” ang mentalidad natin.

Ngayon, para ­maging epektibo itong kampanya na ito, kailangan namin simulan sa loob ng kompanya ang call-to-action na ito bago namin dalhin ang mensaheng ito sa labas — sa aming mga customer.

Kaya minabuti namin na klaro muna ang mensahe  ng  Go  For  Gold  advocacy naming ito sa aming mga kasama sa trabaho sa opisina, bago pati na rin sa mga frontliner namin sa mga tindahan. Kailangan naming isabuhay ito. ­Dapat kami ang mauna sa pag  “do  your best, be your best!” We have to start from within our ranks  before  we  radiate  outwards.

Sinimulan namin ito sa pamamagitan ng mga early morning prayers, inspirational talks at anecdotes tuwing Lunes para sa mga empleyado sa head office.

Mula sa opisina, dinala namin ang mensahe sa mahigit 300 tindahan namin sa department stores, malls, atbp.

Importante na mapaliwanag sa mga promo girls namin kung ano ang Go for Gold! Kaya madalas kaming umiikot sa ­Luzon, Visayas at Mindanao ng ­aming National Sales Manager na si Jerry Mallari. Pati buong Metro Manila, ilang beses na namin nabisita ang mga promo girls ng Goldtoe at CityLady. Quarterly sa Metro Manila.

Malaking bagay sa kanila ang mga pagbisitang ito. They feel relevant. Iba kasi pag nabibisita sila ng mga taga head office sa puwesto nila. Iba raw ang pakiramdam na they exist.

May mga pagkukulang din kami sa aming mga kasama sa trabaho. Pero at least, ­pagdating dito sa palagiang pagbisita, pagpapasalamat, pagtapik sa balikat, at pagpapaalala ng GO FOR GOLD! … hindi kami nagkukulang.

Mapalad kami sa ­aming mga kasama sa trabaho dahil itong nakaraang 2018, biniyayaan na naman nila kami ng 23% sales growth!

Maraming salamat sa lahat ng aming frontliners sa department stores, back office ­support staff sa MIS, ­Accounting, ­Admin, ­Warehouse, atbp. (GO FOR GOLD / Paul Sison)

Please follow and like us:
Read More

TAMAAN SANA KAYO NG KIDLAT

GO FOR GOLD final

KAYO talaga …

Pati simbahan bina-black propaganda ninyo.

Pinalalabas ninyo na masama ang pagkakaroon ng Simbahang Katolika ng napakaraming lupain at maraming shares sa Bank of the Philippine Islands (BPI).

Imbes na pasalamatan ninyo sila dahil sa pagpapalago nila ng pera galing sa mga Katolikong mananampalataya, kukut­yain nyo pa?

Alam nyo ba na ang Catholic Church ang pinakamalaking charitable institution sa buong mundo?

Ang simbahang Katolika ang pinakamala­king non-governmental provider ng edukasyon at medical services sa mundo.

Ayon sa sinulat ni Dr. Jose Mario Bautista Ma­ximiano sa Inquirer, ang simbahan ay may pinatatakbo na 5,500 hospitals, 18,000 clinics, 16,000 homes para sa may edad at special needs. Mahigit sa kalahati nito (65%) ay matatagpuan sa mahihirap na bansa.

Giit pa ni Maximiano, bilyun-bilyong dolyares ang ginagastos ng Caritas para sa mahihirap sa mundo. Idagdag mo pa raw ang charitable projects ng mahigit 200,000 parokya sa buong mundo at ang mga religious orders tulad ng Franciscans, Jesuits, Dominicans, Opus Dei, Vincentians, atbp.

Kitam?! Marami silang natutulungan na misyon o miyembro saanmang sulok ng mundo.

Saan naman nanggagaling ang perang pantustos nito?

Dahil sa astute financial management at sound investment fundamentals ng simbahan, napalaki nila ang gagapiyangot na nakokolekta sa mga parokya.

Imbes nga na gatasan nila o pilitin nila tayo na magbigay ng buwanang ikapu, sinisiguro nila na nasa mabuting kamay ang bawat sentimong ibigay mo tuwing Offertory.

Dapat nga matuwa ka rito. Biro mo, sa Katoliko lang ang walang pilitan sa pagbigay ng tithes o collection sa Misa. Yung iba nga, fixed na 10% ang minimum. Mas higit pa dun sa iba. Ika nga, pabarya-barya lang sa atin at wala pang sapilitan, madali mong husgahan ang ating pananam­palataya dahil lamang sa nababasa mo sa FB o social media?!

Ikaw naman kasi kung makapagkomento at share … wagas!

Ano ba mas masama? Yung nag-iinvest na maayos para di iniistorbo ang parokyano? O maya’t maya ay hihingan ka ng malaking halaga?

Pasalamat dapat tayo na magaling humawak at magpalago ng pera ang ating simbahan. Hindi nga lang niya pinangangalandakan ang kanyang ginagawa sa apat na sulok ng daigdig.

Natural na uurutin kayo ng bayarang trolls para magalit kayo sa simbahan at mga kaparian. Kayo naman, hindi ba obvious na sunud- sunod ang isyu na pinupukol sa simbahan? Alam naman kasi nila kapag nakinig ang mga tao sa kanilang mga Obispo at kaparian, tapos na ang boxing para sa mga naghahari-harian.

Kita nyo naman. Sustained ang attacks against the church.

Eh bakit naman kayo nagpapadala? Timbangin nyo naman sana bago kayo magpadala sa agos.  (GO FOR GOLD /  PAUL SISON)

Please follow and like us:
Read More

DEBOSYON KAY SAINT JOSEPH

GO FOR GOLD final

KUNG nagawa mo na ang lahat, at wala ka nang ibang matakbuhan … bakit di mo subukan magdebosyon kay San Jose? Kapistahan ni Saint Joseph tuwing March 19. Sino ba si San Jose?

Alam naman ng lahat na siya ang Foster Father ni Hesus. Hindi biro itong papel na ginampanan niya sa plano ng Diyos. Dahil nung naghanap ang Ama ng gagabay at magpo-provide para sa Holy Family – si Hesus at Mahal na Ina – si Jose ang kanyang napili.

Kahit ikaw, kung para sa sarili mong mag-ina, sisiguraduhin mo na mahusay ang iyong pagbibilinan. Kaya’t para piliin n’ya si Jose, matinding karangalan iyon at indikasyon ng taas ng pagkatao ni Jose sa mata ng Diyos.

Kaya naman sa ating simbahang Katolika, siya ay tinatawag na Patron of Providers. Ano ibig sabihin nito?

Kung meron kang problema na may kinalaman sa pagpo-provide para sa iyong pamilya, negosyo, asosasyon, organisasyon, atbp… kay San Jose ka tumakbo para siya ang padrino mo sa kanyang anak na si Hesus. Bakit di mo subukan? Wala naman mawawala sa iyo.

Sabi nga ni Monsignor Josefino S. Ramirez, ang aking spiritual director na nag-introduce sa akin ng debosyon kay Saint Joseph, “Kapag bago ka palang sa debosyon – papadamahin ka ng Diyos. Panay answered prayers!” Natural, para lalo kang maengganyo sa bagong debosyon mo para lalo itong lumalim. Kaya kung ako ikaw, magdebosyon ka na kaagad. As in, now na! Sabi naman ni Monsi, saka naman darating ang pagsubok kapag matatag na ang iyong debosyon.

Pati pala ang mga tao sa simbahan, sa kanya humihingi ng tulong for intercession pag kailangan nila ng pera para pambili ng lote, pagpapatayo ng seminaryo, kumbento o simbahan, etc.

Si Mother Teresa ng Calcutta nga raw ay tinatalikod ang imahen ni Saint Joseph sa kanyang mesa pag matagal ang pagtugon n’ya sa kahilingan ng mga Sisters of Charity.

Literal na iniikot n’ya ang imahen para nakatalikod sa kanya – kumbaga ay nagtatampo. Kapag ganun daw ay agad-agad na sinasagot ng Diyos ang kanilang dasal.

At naniniwala sila na ito ay dahil sa pangungulit ni San Jose.

Mismo ngang si Monsi Pepe ay sa kanya lumalapit kapag may ¬pangangailangan na pondo para sa solicitation, atbp. Minsan pa raw ay nagdasal s’ya na bigyan s’ya ng sign ni Saint Joseph tungkol sa kanyang linalapit sa mahal na santo, at biglang may dumaan na taxi na San Jose ang nakapaskel sa pinto. Alam agad n’ya na answered prayer na ‘yon at hindi na s’ya nag-alala.

Ako mismo ay nabiyayaan at patuloy na nabibiyayaan ng grasya ng Panginoon mula nang simulan ko ang aking debosyon nung 1999 – 20 years na pala?!

Kasama ko ang His Watchful Servants sa meeting namin kay Monsi Pepe isang gabi sa Binondo Church, kung saan si Monsi ang parish priest at rector. Imbes na Jubilee Year 2000 ang pag-usapan, panay ang kuwento sa amin ni Monsi tungkol kay Saint Joseph at mga anecdotes n’ya na halong nakaka-inspire at nakakatawa.

Nasabi ko tuloy sa sarili ko, “Sige nga, Saint Joseph, mula ngayon magde-devotion ako sa iyo. Turuan mo ako ng tamang devotion. Turuan mo ako kung paano ang tamang pagiging provider sa aking pamilya.”

Ilang minuto lang, may nag-text sa akin na kakilala ko na may meeting daw kami sa Ford Pampanga sa San Fernando ng 10 a.m. At dun kami magkita sa bahay niya sa Loyola Subdivision ng 6:30 a.m.

Nasara ko ang contract to do a business plan for Ford Mindanao nung tanghali. Mula roon tumuloy ako sa meeting ko sa Ortigas Avenue at nasara ko ang contract para sa Marketing Plan ng Alemars Davao. At mula roon ay tumuloy ako sa Pasay Road para sa 4pm meeting ko with mga expats kung saan nasara ko rin ang contract para sa market research.

Tatlong bagong kliyente within 24 hours mula nung nagdesisyon ako na magdebosyon kay Saint Joseph! Ano pa ba ang kailangan n’yo para makumbinse kayo? (GO FOR GOLD /  Paul Sison)

Please follow and like us:
Read More

MULING IBALIK ANG ORASYON SA KOMUNIDAD

GO FOR GOLD final

GAYAHIN sana ng ibang barangay ang ginagawa ng mga barangay ng Pasong Tamo, QC at Bacood, Sta. Mesa.

Papunta kami ng Baguio nuon. At imbes na sa Congressional Ave. dumaan papuntang Min-danao Avenue, sa Tandang Sora Avenue ako dumaan.

Eksaktong alas sais ng umaga. Narinig ko yung dasal na familiar sa henerasyon namin. Ang Angelus.

Tuluy-tuloy ang takbo ng sasakyan pero nari-rinig ko pa rin sya. Ang galing. Sa public address o PA system sa poste nanggagaling ang recording ng dasal.

Kung English ang sa Pasong Tamo, Tagalog naman ang Angelus sa PA system ng Bacood. Pakanan kami ng Lubiran Bridge tanghaling tapat.

Ang galing naman ng mga nakaisip nito. Sana tularan ito ng ibang barangay sa buong Pilipinas.

Dati kasi pag tunog ng kampana ng simbahan, humihinto ang mga tao sa poblacion o plaza para dasalin ang Angelus tuwing alas sais ng umaga, alas dose ng tanghali, at alas sais ng gabi.

Di naglaon, sa pro-binsiya na lang ito nangyayari. Ngayon? Halos wala na rin kahit sa probinsiya.

Kaya laking tuwa ko nang marinig ito dalawang beses sa magkaibang lugar sa loob ng isang buwan! Dahil kaya sa ang Mayo ay buwan ng Birheng Maria?

Sana gawin itong kampanya ng Simbahang Katoliko o ng CBCP. Maaari naman ito ­maging joint project ng CBCP, DILG, at ang Liga ng mga mayor.

Para sa mga taong naniniwala sa bisa ng mga dasal, alam nila na ­malaking bagay ito sa kasalukuyang labanang espirituwal na nagaganap sa ating bansa ngayon.

Sa mga ­opisyal ng mga nasabing ­organisasyon, sana subukan ninyong mag-exploratory talks para ito ay matupad.

USEC Jonathan Malaya ng DILG, pang ilang shoutout ko na ito sa iyo. Sana naman, pagbigyan mo na ako dito.

Davao Archbishop Romulo Valles, presidente ng CBCP; Sec. Eduardo Año ng DILG; Mayor Edgardo Pamintuan, presidente ng League of Cities of the Philippines; at Ma-yor Maria Fe V. Brondial ng League of Municipalities of the Philippines.

Alam ko na magpapalit na ang pinuno ng LCP at LMP dahil sa nakaraang eleksyon. Pero Diyos na ang bahala. Basta magtanim lang tayo. Siya na ang bahala kung ito ay magbubunga o hindi.

May pag-asa pa ang Pilipinas kung tayo ay magtutulong-tulong para mas maraming magdasal para sa ating bansa. Kaya pang magbago ng pangulo kung siya ay ating ipagdarasal.

Si San Agustin nga, hindi magiging santo kung hindi dahil sa walang sawang pagdarasal ng kanyang ina para siya ay baguhin ng Diyos.

So kaya rin yan ng pangulo kung gugustuhin nya. Hindi ba kayo nabigla sa sinabi niya na hindi puwede sa kanya ang same-sex marriage dahil tayo ay Katoliko?

Maaaring sa alone-time ng pangulo habang siya ay may karamdaman, tumatawag din siya sa Diyos. Humihiling, nakikiusap…

It’s between him and his Creator.

Salvation is personal.

Tayo rin ay may pag-asang mailigtas ng Panginoon. Simulan natin sa pagdarasal ng Orasyon o Angelus.

Simulan mo na, USEC Jonathan! (GO FOR GOLD /Paul Sison)

Please follow and like us:
Read More

THE BEST RESOURCE IS HUMAN RESOURCE

GO FOR GOLD final

“YAN ang mga totoong tao, anak. Tratuhin mo sila nang maayos. Pati buhay nila itataya nila para sa iyo.”

Ito ang di ko malilimutang advice sa akin ng tatay ko nung nag-aaral pa ako pagdating sa mga empleyado o mga tao sa laylayan.

Si Atty. Teodoro Montemayor Sison ay floor manager at trouble shooter noon sa Queens Supermarket. Kung saan may problema na branch – duon sya binabato. Ang Queens ay itinayo noon ng aking tiya, Norma Sison Buendia at ng kanyang asawang si Honesto. Mula sa bigasan, napalago ito ni Tia Norma hanggang maging Family Grocery sa Aurora Boulevard sa may San Juan, at eventually naging Queens Supermarket na largest chain ng supermarket noon na Filipino-owned.

Marahil dahil black sheep ng pamilya ang tatay ko kaya sanay syang lusutan ang mga gusot. Dala na rin ang galing nyang makisama sa tao.

Malaki ang impluwensiya ng erpat ko sa aming magkakapatid, lalo na sa kanyang pakikipag-kapwa tao.

Ako mismo, bumibiyahe pa ako hanggang San Andres para lang makasama ko ang tatay ko sa Queens San Andres – tapat ng San Andres Market. At duon nakita ko kung paano niya nailabas ang galing ng mga tao niya. At mismong mga tao niya ang nagpapatotoo na ginagawa nila ang best nila dahil sa kanya.

Hindi naman lahat sasang-ayon sa ganitong approach. Para sa iba, karinyong brutal ang mas epektibo.

Kayo ba? Ano ba ang pananaw nyo rito?

Sa totoo lang, ilang beses na natin narinig ang katagang “The best resource is human resource.” Na ang mga empleyado ang pinakamahalaga sa ating negosyo. Ngunit bihira ang nagpa-follow thru sa pamamagitan ng pagtrato nila nang maayos sa mga empleyado nila.

Iba-iba naman ang management style kasi ng mga namumuno. Iba-iba rin ang corporate culture.

Pero sa sarili kong experience, iba ang performance o productivity ng tao kapag tinrato mo siya nang maayos. Natural, mahalaga dito ang sahod na binibigay natin sa ating mga empleyado.

Naiintindihan ko na marami ang hindi makapagbibigay ng increase dahil sa iba’t ibang kadahilanan. Pero subukan niyo na tumaya sa tao niyo nang makita ninyo ang laking lukso ng benta o kakaibang improvement sa inyong negosyo.

Ilang beses ko nang napatunayan yan. Iba ang bagsik ng output o performance ng isang team o workforce na well motivated.

Alam nyo, hindi naman lahat financial ang basehan. Mas marami pa nga na mas mahalaga na tratuhin lang sila nang maayos o bigyan sila ng importansya.

Bakit di ninyo subukan nang malaman ninyo mismo kung totoo ang sinasabi ko o hindi?

Golden rule lang. Sapat na sa ikauunlad ng inyong negosyo o organisasyon. (GO FOR GOLD / PAUL SISON)

Please follow and like us:
Read More

BF GETS IT DONE! WITH THE Q FAMILY?

GO FOR GOLD final

NASA tabing ilog kami kagabi sa Marikina. Sa Da Base.

Kasama sina Jojo Pinga, Dennis Villoso, Allan Lumbo, at Dindo Bellosillo. Mga kapwa Marikenyo. Kara-mihan dayo. Si Jojo lang yata ang lehitimo.

Natural, napag-usapan ang kaayusan at kalinisan ng Marikina kung ikukumpara sa ibang lugar. At pare-pareho kami na nami-miss ang pamamalakad ni BF (Bayani Fernando). Lalo na sa disiplina.

Disiplina sa Bangketa. Bawal ang Hubad sa Marikina. Munting Basura, Ibulsa Muna.

Ang pagbubulsa ng basura imbes na ikalat sa kalye ay in-adopt na rin ng ibang lugar. Legacy na yan ni BF. Ang galing ng pagkakakondisyon ng isipan ng mga bata. Kendi ang ginamit namin nuon para sa mensahe, “Munting basura, ibulsa muna” tapos may line drawing ng tao at basurahan. Sa lahat ng paar-alan ng Marikina minobilize ang kampanya. Flag ceremony tuwing Lunes, lahat ng mag-aaral ay may ha-wak na kendi, babalatan, isusubo ang kendi, at sisigaw “munting basura, ibulsa muna”, sabay bulsa mu-na nung candy wrapper. Kaya hanggang ngayon, kahit saan mapunta ang Marikenyo, hindi mo ito makikitang nagkakalat ng munting basura nila.

Ang Marikina ay lungsod ng may mabuting ugali, kaya sa amin, bihira ka makakita ng nakahubad. Dati, talagang wala! Takot lahat na lumabag. Alam kasi nilang tutuluyan sila ni BF, at mga enforcers ng muni-sipyo. Malungkot lang kasi ngayon, may makikita ka na pailan-ilan na nakahubad. Mahusay ang city ad-ministrator, aksyon-agad si Ryan Salvador, kaya natutukan muli ang enforcement ng mga ordinansang may kinalaman sa disiplina.

Ang pinakamalaki ang tatak at matindi ang kontribusyon sa ating bansa ay ang Disiplina sa Bangketa ni BF. Si BF ay isang mechanical engineer. At ginamit nya ang kanyang pagiging inhinyero at builder para isaayos at i-rebuild ang Marikina. Hindi lang ang siyudad, kundi pati ang karakter at pagkatao ng Marikenyo.

Sa kampanyang ito, natutunan ng Marikenyo ang National Building Code at ang kahalagahan nito. Ilang daang libong Disiplina sa Bangketa booklets ang pinamigay para mas maintindihan ng ordinaryong tao ang kahalagahan ng building code.

“The sidewalk is beyond the commerce of man.” Kaya naman bawal ang sidewalk vendors sa Marikina. Laking tuwa ng mga may puwesto sa palengke. Paano, sila, nagbabayad ng puwesto at nagbabayad ng buwis. Samantalang ang mga illegal vendors ay walang bayad sa puwesto at di nagbabayad ng buwis. Pero, sila ang nasa bungad. Dun pa lang sa labas nakabili na ang tao. Di na umaabot sa loob.

Ang Marikina ay walkable city. Maayos kasi ang mga sidewalks nito. Walang obstruction, malinis. At hin-di lubak-lubak. Safe ang tao habang naglalakad. At dahil sa bangketa sila naglalakad, tuluy-tuloy ang daloy ng sasakyan. Naibsan ang trapiko.

Ang sarap ng pagbabalik-tanaw ng tropa sa ilog kagabi. Pero, medyo exciting din daw ang 2022 dahil maganda raw ang magiging tambalan na Kamote Q.

“Ang gandang kombinasyon ng engineer at abogado,” sabi ni Jojo Pinga.

“Engineer, abogado … at ekonomista!,” dagdag naman ni Dennis ng Magdalo.

Tuwang-tuwa tuloy si Cong. Allan Lumbo sa kanyang narinig.  (GO FOR GOLD / Paul Sison)

Please follow and like us:
Read More

PAGSABOTAHE SA TURISMO

GO FOR GOLD final

EXPONENTIAL ang pag-increase ng bilang ng mga turista dito sa Pilipinas – hindi lamang sa Metro Manila, kundi pati sa iba’t ibang tourism destinations sa ating bansa.

Maraming pamilya ang nakikinabang, maraming munisipyo ang lumalago. Narinig na naman ninyo siguro ang kasabihan na “domino effect” ng turismo?

Sa turismo kasi, buong komunidad nakikinabang. Buong bansa umuunlad.

Bawat bisita na dumadayo sa ibang lugar, gumagastos sila para sa tutuluyan nila, sa kakainin nila, sa paglilibangan nila, sa pasalubong nila, atbp.

Kaya … everybody happy kumbaga! Tama ba?

Ngayon, ramdam na ramdam ang daming bilang ng mga turista sa buong bansa. Yung mga lehitimong turista na pumapasyal dito sa atin ng ilang araw. Tama ba?

Ang turista ay hindi limitado sa mga banyaga o foreigner lamang. Mas marami yung tinatawag ng Department of Tourism na domestic tourists. Ito yung mga kapwa nating Pilipino na namamasyal sa ibang lugar o probinsiya tulad ng Baguio, Tagaytay, Maynila, atbp.

Malaking bagay sa pagdami ng mga turistang ito ay ang pagiging affordable ng mga tutulugan nilang hotel, apartel, condo, o bahay. Yung mga dati ay presyo ng isang hotel room para sa dalawang tao ay presyo na ng isang buong bahay o condo unit na kasya ang isang buong pamilya o barkada.

Nung panahon ko sa Department of Tourism (DOT), o sa Philippine Convention and Visitors Corporation (PCVC), kulang na kulang ang hotel rooms. Hindi kami makapag-promote nang todo kasi walang tutuluyan ang mga turista.

Kaya nga mismong gobyerno pa ang nagpo-promote ng “homestay” program at ineengganyo nila ang mga residente na paupahan nila ang kanilang kuwarto o bahay sa mga bisita.

Malaki ang naitulong nito sa programa ng turismo ng ating pamahalaan. Marami ang tumugon sa pakiusap ng DOT. Marami ang nag-invest sa dagdag na kuwarto, o guest house.

Itong dekadang ito, nauso ang mga booking mechanisms tulad ng AirBnb, Booking.com, Trip Advisor, Agoda, atbp. Napadali ang pag-promote ng mga hotel, apartel, bahay, at transient rooms.

Kasama ang mga call centers o Business Process Outsource (BPO) industry, at remittance ng ating mga Overseas Filipino Workers (OFW), nakatulong ang turismo sa pag-unlad ng Pilipinas.

Marami ring mga OFWs at iba pang Pilipino ang umunlad dahil sa pag-invest nila sa mga bahay o kuwarto na pinaparenta nila sa mga turista at transients. Marami talagang tumugon sa panawagan ng homestay at karagdagang matutulugan at matutuluyan ng mga bisita.

Malungkot lang na bandwagon effect ang pagbabawal ngayon sa mga condo ng pagpaupa sa mga transients. Iba-iba ang dinadahilan nila. Pero, ang tunay na dahilan ay ang pagiging elitist na ayaw nila na mayroong ibang tao na labas-masok sa kanilang condominium.

Sabi ng HLURB, hindi ito pwede ipatupad sa mga condo o subdibisyon na walang nakalagay na pagbabawal sa Master Deed and Declaration of Restrictions. So, sa mga lumang condo na walang nakasaad na pagbabawal … pwede pa rin iparenta sa Airbnb, atbp.

Pero, sa mga bagong condo na nakasaad sa kanilang master deed na bawal ipaupa sa mga transients … bawal talaga. Dahil alam ng mga owner na bawal mula’t sapul pagkabili pa lang nila na bawal.

Tahimik pa rin si Secretary Berna Romulo Puyat sa isyung ito. Ano po ba ang stand ng DOT dito? (GO FOR GOLD / Paul Sison)

Please follow and like us:
Read More

DEPRESSION KILLS IF YOU ALLOW IT TO

GO FOR GOLD final

WARI ko, mas marami ang nagpapakamatay ngayon kung ikukum¬para sa panahon namin.

Ano ba meron sa henerasyon ngayon at mas marami ang nabibiktima ng matinding kalungkutan? Bakit napakadali nilang sumuko sa buhay? Bakit napakababa ng tingin nila sa halaga ng buhay?

Kung tingin mo na ikaw ay may depression, komunsulta agad sa doktor o medical expert.

Hindi ko alam kung ano ang paliwanag ng mga doktor o psychiatrist tungkol sa depression at ano ang ugat nito.

Pero iisa ang alam ko na totoo. Na merong uri ng depression na ga¬ling sa demonyo. Ang ibig kong sabihin ay ito ay isang uri ng spiritual oppression.

Malaki ang impluwensiya ng evil spirits sa anomang negatibong emosyon o pakiramdam hinggil dito. Para kang binubulungan ng demonyo na wala kang kwentang tao. Dahil dito, napakababa ng tingin mo sa sarili mo. Very low self worth.

So kaunting problema lang, suko ka na. Ginagatungan mo pa ito ng self-pity – na kawawa ka naman. Ang huling hantungan, pati sa buhay tuloy – suko ka na rin.

Huwag kang magpapadala rito. Believe in yourself! Lahat tayo ay may strengths at weaknesses. So embrace your strengths at baguhin mo ang tingin mo sa iyong sarili. Love yourself!

“Learning to love yourself is the greatest love of all,” ika nga ng isang awit ni Whitney Houston.

Mag-isip ng mga tao o bagay na worth living for. Tulad ng isang anak, o asawa. Isipin mo naman ang mangyayari sa buhay nila kapag wala ka na.

Spend more time with your family. Sila ang first line of defense mo. Malaki maitutulong nila sa iyo.

Do not dwell on the depression. Imbes na isipin at ikuwento na may pinagdaraanan kang matinding kalungkutan … labanan mo ito. Mas lalo mong isipin na depressed ka, mas lalo kang lalamunin nito. Naiintindihan ko na isang paraan ito para makuha mo ang simpatya ng tao, pero delikado ito. Hindi ka conscious pero kadalasan ay yan ang dahilan.

Totoo na nakatutulong na pag-usapan o ikuwento ang problema sa ibang tao. Ngunit kapag depression ang pinag-uusapan, pwede itong mag-backfire.

By dwelling on it, you are feeding the devil and giving him a stronger influence over your life. Lalo tuloy syang nagiging arogante at mas napaniniwala mo siya na pwede na niyang gawin ang gusto niya sa buhay mo.

Resist the devil and command him, in the name of Jesus, to leave you alone.

Mabuti siguro na kapag meron kang depression at wala ka nang matakbuhan na iba … subukan mong kausapin ang inyong parish priest. O kaya, magtanong ka kung meron exor¬cist priest o pari sa deli-verance ministry.

Tulad ng sinasabi ko madalas — kung spirituwal ang problema, spirituwal din ang solusyon.  (GO FOR GOLD / PAUL SISON)

Please follow and like us:
Read More

THIS IS IT!

GO FOR GOLD final

TAPOS na ang boksing, ika nga.

Sabihin na natin na hindi transparent ang nakaraang eleksyon. O, na hindi ito credible. Ang tanong, mapapalitan pa ba natin ang resulta?

Kahit pa sabihin natin na nagkadayaan. Eh, bakit hindi ito napigilan o na-counter ng oposisyon?

Mas maaga na matanggap natin na talo ang oposisyon … mas mabuti para sa ating bansa.

Baka sa ganung paraan ay makapagmuni-muni sila ng taimtim para naman mapag-aralan nila nang maigi saan sila nagkamali at mabasa naman nila nang tama ang pulso at damdamin ng mamamayang Pilipino.

Ikaw ba naman … ang messaging mo pang class ABC, eh 6% lang sila?

Tapos, laitin mo at insultuhin mo ang followers ng administration? Eh, di pati yung ibang members ng class DE (94%) na undecided o kampi sa oposisyon ay tinamaan at na-turn-off na sa oposisyon?

oOo

The worst is yet to come!

So kapit lang mga kababayan. Asahan nyo na ang Federalismo, ang pagtanggal na ng term limits, ang pagdami pa ng trabahador galing Tsina, lolobo ang utang natin, ang pagsuko ng ating mga teritoryo, at baka pati TRAIN 3, 4, 5!!!

Marami pang iba. Parang panahon lang ni Marcos ang peg.

But do you really care?

Majority sa kapwa natin ay walang paki. Hangga’t hindi sila naaapektuhan, wala silang paki. Pero, pag nakanti naman, ang lakas humiyaw!

Kayo talaga! Hintayin nyo pang mapatay si bunso or mabiktima kayo mismo … para lang kayo mamulat o magising.

Actually, alam nyo naman ang katotohanan. Pero, kayo’y nagbubulag-bulagan or nagbibingi-bingihan. Sa anomang kadahilanan, kayo na lang ang may alam.

Marami ang talagang naniniwala na mahusay ang kasalukuyang administrasyon at walang katotohanan ang mga paratang. Hindi ito dapat minamaliit o iniinsulto.

Kung naniniwala ang oposisyon na mali ang mga ito, dapat alamin nila ano pinaghuhugutan nitong mga nasa laylayan.

Aralin nila ano ang pinaka-epektibong paraan para makumbinse nila ang mga ito.

Napaka-insensitive kasi ng nakaraang administrasyon sa hinaing ng mga nasa laylayan. Tuloy, nagamit ito ng mga kalaban nila para maghangad ng pagbabago ang masa … kahit pa sa mas tuso pa galing ang pangako ng pagbabagong ito.

Pagkatapos ng tatlong taon, kahit na panggagago ang naganap at nauwi sa wala ang mga pangakong ito … di pa rin matinag ang mga nakaluklok.

Marami nang tumiwalag, totoo yon. Pero marami pa rin ang nanatiling panatiko dala ng massive propaganda machinery at delubyo ng fake news.

We must give it to them. Matindi at magaling ang communications team nila. Not necessarily yung mga nasa pamahalaan. Out maneuvered at outclassed ang democratic forces.

Mukhang matagal pa ang ating aantayin bago magising sa panggagago ang mga panatiko.

Samantala, hold on to your cash and start saving. Dadami ang plunderers at ang nakaw na yaman dahil sa nakita naman nila na it pays to steal big!

Sa puntong ito, tanging ang Diyos na lang ang ating takbuhan. Siya na lang ang makakarinig ng ating hinaing at makatutulong sa atin.

Panahon na para magdasal. At magdasal ng madalas. Dahil sa resulta na 12-0 ng halalan, mukhang hinayaan ng Diyos na tayo ay maparusahan. (GO FOR GOLD / PAUL SISON)

Please follow and like us:
Read More

ANG OUR LADY OF FATIMA AT ANG HALALAN 2019

GO FOR GOLD final

Ongoing pa rin ang botohan habang sinusulat ko ito.

Kayo naman, habang binabasa niyo ito, tapos na ang halalan at maaaring meron nang resulta ang front runners sa Senado.

Alam naman natin na ang midterm elections ay sandata ng mamamayan para hatulan ang nakaupong administrasyon, kahit sino pa man ito.

Kung satisfied ang Pinoy sa kasalukuyang pamamalakad … ang mga kandidato ng Malakanyang ang mamamayagpag. At kung hindi … mas marami namang oposisyon ang maluluklok sa Senado.

So ano kaya ang hatol?

Credible naman kaya? Sa awa ng Diyos, sana naman. Para sa ikabubuti ng ating Inang Bayan, sana naman. Para sa ating mga kapwa Pilipino … dapat naman!

Ngunit nakakatayo ng balahibo at nakakakabog ng dibdib ang 1-2-3 punch ng Comelec last week: ang pagkakatanggal ng papel sa eleksyon ng Namfrel, ang desisyon na NP ang minority party na siyang entitled sa poll watchers at kopya ng election returns, at ang corrupted disks ng counting machines.

Parang twilight zone ang feeling. Parang dark ages ng Marcos years ang peg!

Sa resulta, malalaman natin kung tayo’y patuloy na pinarurusahan ng Mahal na Ama, o kung tayo ay tuluyan na niyang pinatawad.

Hindi kasi basta coincidence na ang araw ng eleksyon na May 13 ang siya ring araw ng Kapistahan ng Our Lady of Fatima.

Marami sa nananampalataya ang nabuhayan ng loob at nagkaroon ng pag-asa. Tiyak sila na may mirakulong magaganap sa araw ng eleksyon. Mag dilang anghel nga sana sila.

Ang mensahe kasi ng Fatima ay tungkol sa kapayapaan o world peace. Kaya umaasa ang mga deboto na iiral na muli ang katahimikan at kaayusan sa ating bansa.

Ngunit, ang Fatima rin ay kilala para sa panawagan ng Mahal na Ina na prayers, conversion, penance. Ang tanong … sumagot o tumalima ba tayo sa mahalagang panawagan na ito?

Dumami ba ang nagdasal para sa divine intervention? Dumami ba ang bilang ng mga nagbalik-loob sa Diyos? Marami ba sa atin ang nagsakripisyo at humingi ng kapatawaran dahil sa kasalanan ng ating bansa sa Panginoon?

Aber, eh kung wala naman palang malaking bilang ng mga kababayan natin ang nagsisi at nagbago … eh walang mirakulo na magaganap sa halalang ito.

Mananaig pa rin ang evil forces. Patuloy pa rin ang ating dinaranas na chastisement hanggat hindi tapat at sapat ang reparation na ating inaalay para sa ating mga kasalanan bilang isang bayan.

At kapag ganito nga ang senaryo sa mga darating na araw … I fear for my children.

But, who knows? Sabi nga nila, may oportunidad sa bawat krisis.

Kapag siguro maranasan ng mga milenyal ang hirap at pasakit ng mga Marcos years, baka naman dadami na ang bilang ng mga tutugon sa panawagan ng Our Lady of Fatima?!

Then and only then magaganap ang divine intervention na ating inaasam.

Gaano katagal? Nasa sa atin na yon.

Sinabi ko naman sa inyo nuon pa man – spiritual ang labang ito, kaya’t spiritual din ang solusyon. (GO FOR GOLD / Paul Sison)

Please follow and like us:
Read More

SARI-SARI STORE MENTALITY 

GO FOR GOLD final

SAKIT na nating mga Filipino ang tinatawag na sari-sari store mentality.

Ito yung kung ano ang kumikitang negosyo sa komunidad, ganun din ang papasukin na negosyo ng mga kapitbahay.

Masdan ninyo, dahil malakas ang benta ng tindahan nina Ate Ofelia sa kanto, ganun na rin ang papasukin na negosyo ng mga kapitbahay niyang sila Aling Monang, atbp. O, hindi ba?

Sa kalye nyo na lang, ilan ang sari-sari store diyan na magkakatabi o magkahilera?

Di ba nila naisip na sa pagtatayo nila ng tindahan na magkakalapit ay pinapatay nila ang pagkakakitaan nilang lahat? Natural, pag kakaunti ang mga kostumer at marami ang bibilhan nilang tindahan, hindi sapat ang kikitain ng bawat tindahan para kumita at lumago.

Pinoy na pinoy talaga. Parang isang uri rin ng crab mentality. Dahil, lahat damay. Lahat babagsak at malulugi.

Saan ba natin nakuha ang ganyang masamang pag-uugali?

Naalala nyo ba nung mauso ang lechon manok dahil sa Andoks? Marami rin ang nagtayo ng lechon manok sa kani-kanilang neighborhood. Eh, di sandali lang at marami rin ang nagsara.

Ganyan din ang nangyari sa shawarma. Di po ba?

Ngayon malinaw na sa inyo ang pattern. Iwasan po natin ang ganitong masamang ugali dahil lahat tayo apektado. Lahat tayo talo.

Kaya ang payo ko sa mga nais magtayo ng negosyo, wag po natin gayahin ang kung ano ang uso at kumikita na negosyo sa kasalukuyan. Matutulad lang tayo sa karamihan sa mga kababayan natin na napariwara at nalustay ang pinag-ipunang pera.

Hindi po dahil kumita si kumare o ang kapitbahay natin sa ganitong negosyo ay kikita rin tayo.

Sabi nga ni dating MMDA chairman Bayani “BF” Fernando, napakaliit ng success rate ng mga pumapasok sa negosyo. Halos 95% daw ang failure rate. Kaya nga ang payo niya sa mga residente ng Marikina noon ay mamasukan na lang kayo at maging empleyado.

Ito naman ay opposite ng GO NEGOSYO! advocacy na marami namang natulungan na umangat sa buhay mula sa ating mga OFW, retirees, etc.

Sana makatulong itong tips para tumaas ang tsansa ninyo na maging successful sa negosyo:

  1. Alamin kung anong produkto o serbisyo ang mataas ang demand ngunit kakaunti naman ang nagsu-supply sa lugar o trade area na inyong balak pagtayuan ng negosyo.
  2. Sapat ba ang dami ng potential customers sa inyong lugar?
  3. Mas mabuti kung ang pasukin ninyong negosyo ay malapit sa inyong puso. Yung tila ba enjoy kayong gawin ito kahit hindi kayo bayaran. Ganun din kung magaling kayo sa linyang ito at natural lang ito sa inyo. Marami sa mga nalugi ay dahil pinasok nila ang isang negosyo na wala silang kaalam-alam at walang ka-inte-interes.
  4. Napaka-importante ng lokasyon sa negosyo. Dapat strategic at sentro sa maraming tao at very accessible, madaling puntahan.
  5. Gawan nyo ng paraan para ipaalam sa mga potential customers ninyo na meron kayong ganung produkto o serbisyo. Importante ito. Dahil kahit na gaano kaganda ang iyong produkto o serbisyo, kung walang may alam or hindi ito alam ng tao, balewala rin.
  6. Gawin ninyong mas madali para sa customer na magdesisyon na bumili o tumangkilik sa inyo. At gawin nyo ring mas madali para ma-deliver nyo ito sa kanila.
  7. Pumili ng mga tapat at maabilidad na empleyado at tratuhin sila ng mabuti para pagmalasakitan nila ang inyong negosyo o kompanya.

Ilan lamang ito sa mga payo na pangnegosyo. Sana nakatulong ito kahit paano.  (GO FOR GOLD / PAUL SISON)

Please follow and like us:
Read More

BOSSES THAT INSPIRE

GO FOR GOLD final

MALUNGKOT na balita ang pagkamatay ni Vicvic Villavicencio.

Boss ko siya dati sa Triple V. Marami siyang natulungan. Di lamang sa trabaho rito sa atin, kundi pati sa abroad. Kapag ga­ling ka sa Triple V, Dads, Kamayan, Saisaki, atbp., madali ka makakuha ng trabaho sa mga hotel, restaurant, at cruise ships sa ibang bansa.

Ang di ko makalilimutan kay Vicvic ay yung abilidad nya na ma-inspire ang mga taong kausap nya. Mula sa maliit na grupo ng mga empleyado hanggang sa malaking gathering ng lahat ng empleyado para sa Chairman’s Anniversary. Pag si Vicvic nagsalita, ang isang ordinaryong gawain ay nagiging isang misyon. Very charismatic sya magsalita at binibigyan nya ng importansya ang mga empleyado kaya kuha nya ang atensyon ng lahat. Tila pagkatapos ay handa silang lahat magpakamatay para sa kanya.

Naalala ko tuloy yung second life nya nung Luzon-wide brownout nung mid-nineties. Madalas kasi sya naghe-helicopter nun pabalik-balik ng Subic at Maynila. Nung araw na yon, nagkaaberya ang makina ng helicopter nya at nag-crash sila.

“Patay na dapat kami sa crash na yon dahil mataas pinanggalingan naming altitude. Ang nagligtas sa buhay namin ay ang mga high-tension wires ng Napocor na nag-break ng fall namin imbes na diretso kami crash sa lupa,” kuwento niya.

Ang mirakulo doon ay hindi sila nakuryente at natusta sa high-tension wire – dahil nga sa brownout ang buong Luzon! Biro mo yon?!

Marahil, hindi pa sya kinuha ni Lord noon dahil marami pa siyang matutulungan.

Isa na ako run. Mapalad talaga tayo kapag ang boss natin ay ating hinahangaan at hindi kinatatakutan.

Sa mga naging boss ko dati, dalawa ang may pinakamalaking impluwensya sa buhay ko si Raul Teehankee at Bayani “BF” Fernando.

Boss ko si Teehankee dati sa Department of Tourism. Napaka-secure ng taong ito. Dahil wala siyang insecurities, hindi siya nate-threaten sa mga tao niya. Kaya ine-encourage pa niya kami to be the best that we can be. Mas nakikita pa niya ang galing ng isang tao kaysa sa taong yon mismo.

Si BF naman ang nagturo sa akin na gumawa ng mga study at proposal nung ginawa namin ang concept paper ng Marikina Riverpark na sinubmit nya sa Malacanang nung panahon ni FVR. Dahil dito sa natutunan ko sa kanya, marami akong nakuhang kliyente at natulungan ako mag-provide para sa aking pamilya. Habambuhay kong tatanawin na utang na loob yan kay BF.

Kinuha pa nila akong mag-asawa twice para maging GM ng mga kompanya nila sa BF Corporation. At nung naging MMDA chairman siya, inalok nya ulit ako ng puwesto sa MMDA pero hindi ko na matanggap ito dahil sa prior commitments sa ibang kliyente.

Saludo rin ako kay Wellington Soong na boss ko sa Heritage Foods o Racks Restaurant. Ang babata nung mga kasama ko sa Mancom ng Racks. Pinagkatiwalaan niya kami na patakbuhin ang negosyo ng Racks. Ine-encourage pa niya kami na kumain sa Racks at yayain kumain dun ang mga pamilya at kaibigan para lamang sa feedback. Ibang klase talaga itong si Willie Soong! Lalo na nung maiwan ko yung P5,000 cash na budget ko sa isang activity sa mesa na pinagkainan naming mag-asawa sa Racks Julia Vargas. Kinabukasan, sabi niya, “meron ka yatang naiwan kagabi?” Imbes na sermunan niya ako, binigyan niya ako ng second chance.

`Si Anna Narvasa ay direct boss ko sa Triple V. Sa kanya lang ako nakarinig na yung pagkakaroon ko ng maraming trabaho, palipat-lipat ng trabaho na hindi tumatagal ng isang taon sa isang kompanya ay mabuti, “Ganito ang kailangan ko. Yung hindi tumatagal, yung madaling ma-bore at gusto ay iba naman. Bagay ka sa business development.”

Mapalad ako at naging boss ko ang mga taong ito. Sana ay mahubog din kayo ng inyong mga bossing kung saan man kayo ngayon. (GO FOR GOLD / PAUL SISON)

Please follow and like us:
Read More

INFORMATION IS POWER 

GO FOR GOLD final

Matobato. Lascanas. Taguba. Acierto.

Apat na matitinding testimonya. Game changer normally ang ganyang first-hand testimony. Very damaging. Ikinababagsak ng mga nakaraang administrasyon.

Ngunit bakit nga­yon, tila mahaba ang pasensya ng ating mga kababayan?

Dati, sapat na ang ganyan para lumabas ang tapang ng ordinaryong mamamayan. “Tama na. Sobra na. Palitan na!”

Ano ang kaibahan?

Alam nyo ba na matinding operasyon ang nangyari dalawang taon bago ng 2016 elections? Matinding budget ang umikot nuon para idemonize ang administrasyong Aquino. At bakit nga hindi?

Ikaw ba naman ang magpakulong ng 3 biga­ting senador na galing sa pamilya ng mga politiko. First time nangyari yan. Natural, babawi ang mga yan at gagamitin lahat ng makakamal nilang pondo para war chest nila laban sa iyo. Idagdag nyo pa diyan ang sama ng loob ng partido nila GMA, Corona, at pamilyang Marcos.

Naalala nyo ba ang laglag bala, ang walang puknat na pagbira sa haba ng pila ng LRT-MRT, Yolanda Funds, SAF44, atbp?

Lalo pa itong pinalala ng pagiging clueless ng Aquino administration sa kung papaano ma-damage control o ma-handle ang mga crisis PR situations na kanilang hinarap nuon.

Outclassed ang propaganda machinery at communications efforts ng Malakanyang bago mag eleksyon.

Allegedly, may report daw na umiikot sa internet na nagpapatunay sa abnormally heavy internet traffic mula mainland China, papasok sa Pilipinas nung campaign period 2016.

Kung may alegas­yon laban sa Russia nung kampanya sa Amerika, ganun naman laban sa China dito sa Pinas. Kaya raw pala maraming wrong grammar sa mga postings sa social media nuon kasi gawa ng mga Chinese trolls.

Ang sabi nila, nasa post-truth era tayo. At tama nga naman. Sa panahon ngayon, hindi mo na alam ang mali sa katotohanan. Baliktad na ang mundo. Ang paninindigan mo dati ay madali nang tibagin ng walang tigil na mind conditioning o pag manipula ng public perception. Ang tao mismo litong lito na sa kung ano ang kanilang pinaniniwalaan.

Ganyan ka powerful ang information at ganyang ang ka-crucial ang role ng media sa panahon ngayon.

Dahil sa bilyun-bil­yong pondo at makenarya ng gobyerno ay hawak nila ang isang napakala­king alas sa pagsugpo ng dissatisfaction at dissent – propaganda. At dahil napakalawak at massive ng kanilang impluwensya, madali nilang maniobrahin kung papaano mag iisip o magre-react ang tao – partikular na ang masa.

Propaganda at fear. Ito ang one-two punch laban sa katotohanan.

Ang galing nila sa dalawang aspetong ito. Mala Hitler at Mao Tse Tung ang galing nila sa propaganda.

Nakalulungkot lang bilang dating pangulo ng mga government communicators na makitang ginagamit sa mali at laban sa tao ang public information.

But never under-estimate Divine Intervention and the day of reckoning.

The countdown begins.  (GO FOR GOLD / PAUL SISON)

Please follow and like us:
Read More

PAGSABOTAHE SA TURISMO

GO FOR GOLD final

EXPONENTIAL ang pag-increase ng bilang ng mga turista dito sa Pilipinas – hindi lamang sa ­Metro Manila, kundi pati sa iba’t ibang tourism destinations sa ating bansa.

Maraming pamilya ang nakikinabang, ­maraming munisipyo ang lumalago. Narinig na naman ninyo ­siguro ang ­kasabihan na “domino ­effect” ng turismo?

Sa turismo kasi, buong komunidad nakikinabang. Buong bansa umuunlad.

Bawat bisita na dumadayo sa ibang lugar, gumagastos sila para sa tutuluyan nila, sa kakainin nila, sa paglilibangan nila, sa pasalubong nila, atbp.

Kaya everybody happy kumbaga! Tama ba?

Ngayon, ramdam na ramdam ang da-ming bilang ng mga turista sa buong bansa. Hindi po yung tatlong milyong Tsino na pinapasok sa ating bansa! Kayo talaga! Yung mga lehitimong turista na pumapasyal dito sa atin ng ilang araw. Tama ba?

Ang turista ay hindi limitado sa mga banyaga o foreigner lamang. Mas marami yung tinatawag ng Department of ­Tourism na domestic tourists. Ito yung mga kapwa ­nating Filipino na namamasyal sa ibang lugar o probinsiya tulad ng Baguio, Tagaytay, Maynila, atbp.

Malaking bagay sa pagdami ng mga turistang ito ay ang pagiging affordable ng mga tutulugan nilang hotel, apartel, condo, o bahay. Yung mga dati ay presyo ng isang hotel room para sa dalawang tao ay presyo na ng isang buong bahay o condo unit na kasya ang isang buong pamilya o barkada.

Nung panahon ko sa Department of Tourism (DOT), o sa Philippine Convention and Visitors Corporation (PCVC), kulang na kulang ang mga hotel rooms. Hindi kami makapag promote ng todo kasi walang tutuluyan ang mga turista.

Kaya nga mismong gobyerno pa ang nagpopromote ng “homestay” program at ine-engganyo nila ang mga residente na paupahan nila ang kanilang kuwarto o bahay sa mga bisita.

Malaki ang naitulong nito sa programa ng turismo ng ating pamahalaan. Marami ang tumugon sa pakiusap ng DOT. Marami ang nag invest sa dagdag na kuwarto, o guest house.

Itong dekadang ito, nauso ang mga ­booking mechanisms tulad ng AirBnb, Booking.com, Trip Advisor, Agoda, atbp. Napadali ang pagpromote ng mga hotel, apartel, bahay, at transient rooms.

Kasama ang mga call centers o Business Process Outsource (BPO) industry, at remittance ng ating mga Overseas Filipino ­Workers (OFW), nakatulong ang turismo sa pag unlad ng Pilipinas.

Marami ring mga OFWs at iba pang ­Filipino ang umunlad dahil sa pag invest nila sa mga bahay o kuwarto na pinaparenta nila sa mga turista at transients. Marami talagang tumugon sa panawagan ng homestay at karagdagang matutulugan at matutuluyan ng mga bisita.

Malungkot lang na bandwagon effect ang pagbabawal ngayon sa mga condo ng pagpaupa sa mga transients. Iba-iba ang dinadahilan nila. Pero, ang tunay na dahilan ay ang pagiging elitist na ayaw nila na mayroong ibang tao na labas pasok sa kanilang condominium.

Sabi ng HLURB, hindi ito pwede ipatupad sa mga condo o subdibisyon na walang nakalagay na pagbabawal sa Master Deed and Declaration of ­Restrictions. So, sa mga lumang condo na walang nakasaad na pagbabawal  pwede pa rin ipa-renta sa Airbnb, atbp.

Pero, sa mga bagong condo na nakasaad sa kanilang master deed na ­bawal ipaupa sa mga ­transients … bawal talaga. Dahil alam ng mga owner na bawal mula’t sapul pagkabili pa lang nila na bawal.

Tahimik pa rin si ­Secretary Berna Romulo Puyat sa isyung ito. Ano po ba ang stand ng DOT dito? (Go For Gold / Paul Sison)

Please follow and like us:
Read More

PAMANTAYAN PARA HINDI TAYO MALIGAW 

GO FOR GOLD final

SA nagdaang Semana Santa, nawa’y napagnilayan na­ting maigi ang Ten Commandments – ang Sampung Utos ng Diyos:

  1. Ibigin mo ang Diyos nang lalo at higit sa lahat.
  2. Huwag kang sa­samba sa mga diyos-diyosan.
  3. Ipangilin mo ang araw ng Sabbath.
  4. Galangin mo ang iyong ama at ina.
  5. Huwag kang papatay.
  6. Huwag kang ma­ki­kiapid sa hindi mo asawa.
  7. Huwag kang magnakaw.
  8. Huwag kang magbibintang at huwag kang magsisinungaling.
  9. Huwag kang magnanasa sa hindi mo pag-aari.
  10. Huwag kang mag­­­nanasa sa hindi mo asawa.

Hindi lamang ito utos na dapat natin sundin, ito rin ang paraan ng Diyos para tayo ay gabayan kung sino ang mga dapat iluklok sa puwesto sa ating pamahalaan.

Basahin n’yo maigi at isa-isahin ang bawat utos. Gamitin itong pamantayan sa bawat kandidato na kinukonsi­dera ninyo. Huwag kayong padala sa partido na kanilang kinabibilangan para hindi biased.

Ngayon, sino ang mga lumusot sa pamantayan na ibinigay sa atin ng Diyos?

Ha? Ilan lang ang pumasa sa mga kandidato?

Eh, di sila ang iboto nyo sa darating na halalan. Hindi mo naman siguro pagdududahan ang Diyos sa binigay niya sa iyo na batayan, di ba?

Ano?! Napansin mo na marami ang lumabag sa lahat ng sampung utos?!

Sinu-sino?

Kayo talaga! Mga kandidato ang pinag-uusapan natin dito. Pati ba naman ‘yon ipinapasok nyo pa rito?

Tama naman kayo — LAHAT nga ng Ten Commandments ay linabag niya. Kailangan pa ba na isa-isahin pa natin? Kaya nyo na yan. Pati ba naman ako ay idadamay nyo pa riyan?

Huwag kayo mag-alala. Lahat ng iyan ay pananagutan at pagbabayaran niya. Kung hindi man sa mundong ito, makaaasa kayo na mahuhusgahan siya sa dako pa roon. Tiyak ‘yon! Nakita nyo naman na hindi siya natitinag. Mas gusto raw nya sa impiyerno. Free will.

Tayo rin naman … mananagot sa anomang kasalanan natin o anomang paglabag natin sa sampung utos. So, hindi tama na tayo ay maghusga. Dahil tayo rin ay huhusgahan.

Gamitin na lang natin ang Ten Commandments para malaman natin kung sino sa mga politiko o opisyal ng pamahalaan ang gumagawa nang tama. Ang hirap na kasi malaman ang tama sa mali dahil sa social media at sa paglaganap ng fake news.

Ngayon lang kasi na ganito ka-hati ang ating bayan bilang isang bansa. Polarized. At iyan ang gusto ng ibang bansa na may masamang balak sa atin. Mas madaling sakupin ang isang bansang hati-hati at magkakaaway ang mga mamamayan.

Si Cardinal Rosales na mismo ang nagsabi … ang mensahe ng Our Lady of Lipa sa kanyang aparisyon noon ay patungkol sa bansang Tsina at ang masubang sakim na pagnanasa nila sa ating mga likas na yaman.

Nangyayari na ito nga­yon. At tulad nung panahon ni Hesus, ay mismong mga pinagkakatiwalaan pa ng ating mamamayan ang nag-Hudas sa atin.

Ang laban na ito ay spi­ritual. Kaya spiritual din ang solusyon.

Pagnilayan natin nang maigi ang Sampung Utos.  (GO FOR GOLD / PAUL SISON)

Please follow and like us:
Read More

MAGING MAINGAT AT LISTO SA PAGBIYAHE 

GO FOR GOLD final

BAKASYON na naman!

At tiyak ay marami sa atin ang bibiyahe out of town para makapagpalamig o pahinga nang ilang araw. Ngayon din ang panahon ng company outing at team building ng mga opisina ng iba’t ibang sangay ng pamahalaan.

Ngayong Holy Week, mas maraming umuuwi sa kani-kanilang probinsya para sa mga family reunion.

Natural, sa pagdagsa ng mas malaking bilang ng mga bakasyunista sa malalayong lugar, duma­rami rin ang aksidente sa daan at krimen sa mga lugar na madalas puntahan ng mga turista.

Kaya’t pinapaalala ng Department of Transportation sa pamamagitan ni ASec. GODDES HOPE LIBIRAN ang dobleng pag-iingat at preparasyon para sa mga bibiyahe nang malayo.

Siguraduhin na nasa tip-top shape ang inyong mga sasakyan.  I-tune up ang mga makina at siguraduhin na tama ang tire pressure para makarating nang maayos at ligtas sa inyong patutunguhan.

Pero ang pinakadelikado sa daan na pagmumulan ng aksidente para sa motorista at mga sakay nito ay ang mga tricycle, e-bike, at mga motorsiklo na nasa gitna ng highway at ayaw tumabi kahit pa ten-wheeler na trak o malaking bus ang bumubusina sa likod nila.

Marami sana ang natuwa dati sa anunsyo ni Sec. Eduardo Año na paigtingin ang pagbabawal ng mga lokal na pamahalaan ang kampanya laban sa pagbiyahe ng mga motor at tricycle sa mga highway lalo na sa probinsya. Ngunit, hanggang duon na lang ‘yon. Wala namang nakinig. Wala naman tumalima at kumilos.

USec. JONATHAN MALAYA, patulong naman please at paki-update nyo naman po kami sa kampanya ng DILG  para mabawasan ang aksidente sa national highways?

Malaking tulong sa mamamayang Pilipino kapag ito ay napatupad ninyo nang maayos. Hindi lamang bibilis ang biyahe, makatitipid sa transport cost, at tataas ang produktibidad – i­lang libong buhay din ang maliligtas dahil dito.

Pag nakarating na kayo nang ligtas sa inyong paroroonan at tutuluyan, siguraduhin na naka-secure ang inyong valuables. Huwag ninyong pabayaan na nakatiwangwang lang ang inyong mga bags, gad­gets, salapi, at iba pang bagay na malaki ang halaga kung saan saan.

Kawawa naman ang caretaker na inyong pagbibintangan kapag kayo ay nawalan dahil din pala sa inyong kapabayaan. Ikaw ba naman, may P45,000 ang bag mo tapos isasabit mo lang sa bintana? Kaduda-duda naman ang inyong istorya dahil unang-una, sliding window ‘yon at walang pagsasabitan.

Pangalawa, naka-lock yon dahil sa ang kuwarto ay airconditioned. So, bakit ninyo binuksan? Tapos dun ninyo isasabit ang bag na may malaking halaga? Ala e, parang pinangangalandakan talaga ninyo na marami kayong pera na gusto ninyong ipanakaw! Huwag kayo manukso sa pamamagitan ng pag-display ng mga “eye candies” kung tawagin na parang inuudyukan nyo pa ang magnanakaw na kunin ang gamit ninyo.

Kung totoong may 45k ang bag, eh di dapat halos nakadikit na sa katawan mo ang bag na yon. O kaya nasa kama o unan mo kung nakahiga ko. O sa sahig man lang. Pero sa bintana?

Maaaring mapagkakatiwalaan ang mga empleyado ng tinutuluyan ninyo, pero hindi natin masasabi ang mga ibang tao na umaaligid sa mga lugar na maraming bisita at nag-eenjoy dahil alam nilang madali lang makasalisi.

Kaya okay lang na mag-enjoy kayo ngayong bakas­yon, pero lagi maging alerto sa inyong gamit at sa paligid.

Be safe everyone!  (GO FOR GOLD / PAUL SISON)

Please follow and like us:
Read More

REY, RADING, HESER AT LARRY 

GO FOR GOLD

HINDI biro ang mahiwalay sa pamilya. Lalo na sa panahon na may problema ka.

Ngunit ganyan ang dinaranas araw-araw ng higit 2 milyong Pilipino na kung tawagin natin ay OFW o Overseas Filipino Workers.

Masuwerte tayo rito sa Pilipinas kasi andito ang ating mga mahal sa buhay kapag tayo ay may problema at nangangailangan ng lakas, motivation, o paggagabay. Ika nga, may support mechanism tayong matatakbuhan kapag may pinagdaraanan.

‘Yang 2.3 million na yan ay bilang ng documented OFWs nung 2018. So, alam natin na mas malaki pa ang bilang na ‘yan dahil marami pa ang TNT o tago nang tago.

Mahigit kalahati o 53.7% ay babae, at 46.3% lang ang lalaki.

37.6% ay domestic helpers at cleaners sa mga hotel at opisina. 18% ang service at sales. 13.7% ay nagtatrabaho sa mga planta bilang machine operators o assemblers. 11.4% ay craft at related trade workers. 8.7% ay working professionals. 5.8% technicians atbp. 3.4% clerical support. 1.1% ang managerial positions. At 0.4% lang ang sa skilled agricultural, forestry and fishery workers.

57.1% ang nasa Middle East. 18.1% ang nasa East Asia: Hongkong, Japan, Taiwan, China, South Korea. 9.5% ang nasa Southeast Asia. 6.4% sa Europe. 5.4% sa North and South America. 1.6% Australia. At 1.1% sa Africa.

Ang mga datos na yan ay kinalap ng Businessworld researchers na sina Joechebed Gonzales at Lourdes Pilar. Ang source nila ay ang Philippine Statistics Authority.

Naaalala nyo pa ba ang pelikulang “Anak” nina Vilma Santos at Claudine Barreto nung taong 2000? Dun mo makikita ang masamang epekto ng social dislocation. At ‘yan ay dinaranas ng halos lahat ng mga kapwa nating Pilipino na nagtatrabaho abroad.

Taas ang kamay ng mga naghiwalay ang mag-asawa o magulang dahil sa ang isa ay nagtatrabaho sa ibang bansa. Ilan sa inyo ang nagrebelde at di nagtapos sa pag-aaral? Ilan ang nagwaldas ng remittance na pinadadala ng asawa at nakikiapid sa kumare o kumpare? Meron pa nga riyan na sa ibang babae nagpapadala ng mga balikbayan box na panay imported, pero sa tunay na asawa … wala ni isang kusing.

Matinding sakri­pisyo po talaga ang mawalay sa pamilya. Biro mo, hindi ka na kilala ng anak mo pagbalik mo dahil wala ka nung formative years niya?!

Ang oras na hindi mo kasama ang mga mahal mo sa buhay ay hindi mo na maibabalik. Bayaran ka man ng limpak limpak, di mo pa rin mababawi ang mga panahon na wala ka sa pamilya mo.

Saludo ako sa inyong mga nagtatrabaho sa ibang bansa para lamang itaguyod ang inyong pamilya!

Kaya kapag umuuwi rito sa Pilipinas mula sa Yiwu, China ang aming mga Qua­lity Control Inspectors na sina RADING VALDERRAMA, REY FEBRER, HESER BERNARDO, at LARRY MACATIAG … binibigyan ko talaga sila ng oras at importansiya. Dahil ibang lebel ng malasakit ang iwanan ang pamilya para magtrabaho abroad.

`Sana, ganoon din ang isukli ninyo sa mga mahal n’yo sa buhay na mga OFW. Iparamdam n’yo sana sa kanila na naa-appreciate ninyo ang kanilang sakripisyo para sa inyong pamilya. (GO FOR GOLD / PAUL SISON)

Please follow and like us:
Read More

SI AIDA, SI REGIE, O SI JENN 

GO FOR GOLD

IBANG klaseng hayop pala talaga tayong mga Pilipino!

Habang nano­nood ako ng pelikulang “Heneral Luna,” di ko maintindihan kung paano traydorin mismo ng mga kapwa Pilipino ang ating bansa.

‘Yung iba nga nagpapakamatay pa para sa Pilipinas, inaalay ang buhay para sa inang bayan! Nakalulungkot na may mga taong ganid sa kapangyarihan at kayamanan na sinasanla na ‘di lamang ang kaluluwa nila kundi pati ang kinabukasan ng ating bansa.

Ngunit di pa rin hopeless ang ating bansa. Kasi kahit na namamayagpag ang mga baliw at ganid, mayroon pa ring mga ordinaryong tao na patuloy lang sa pagkayod nang marangal para sa kanilang pamilya.

Isa na riyan si JERRY MALLARI na twenty years nang dedicated service ang binigay sa kompanya. Mula sa ahente sa probinsiya, ngayon ay National Sales Ma­nager na siya ng Manila Bay Hosiery. Matinding pagsubok ang naranasan niya nung naaksidente at namatay ang kanyang mag-ina sa Pangasinan habang siya ay nakadestino sa Vismin. Isang trahedya na malamang muntik na niyang ikabaliw —  pero di pa rin naapektuhan ang kanyang trabaho.

Sina AIDA TIOMICO at LAARNIE DOMINGO naman ay mga taga Gitnang Luzon na araw-araw ay bumibiyahe nang malayo para lamang makapaghanapbuhay. Hindi biro ang pagod na dinaranas nila dahil sa tagtag ng biyahe, ang trapiko, at ang haba ng oras nila sa biyahe. I­lang oras na lang kaya ang tulog nila? 4-6 hours ang nagugugol sa pagbiyahe pa lang papunta sa opisina at pauwi. Ilang oras na lang kaya ang kanilang tulog? Pero patuloy pa rin ang pagtaguyod nila para sa kanilang mga pamilya. Pareho silang nagsimula bilang mga promo girl sa SM Department Stores. Si Laarnie ay Sales Supervisor. Si Aida naman ay Area Sales Manager na para sa buong Luzon.

Ito namang si Inday kung tawagin namin – si REGIE DEPACAQUIBO – ay Area Sales Manager ng Vismin kung saan pa­tuloy na linalagpasan nila ang sales target buwan buwan. Naikuwento niya minsan nung nasa Castle Peak, Cebu kami na dati siyang namasukan bilang kasambahay. At pasaway rin daw sya dati bilang anak at estudyante. Pero nagsimulang magkadireksyon ang kanyang buhay nang magkaanak na sya. Mula sa pagiging promo girl at bisor, Ma­nager na sya ngayon at doing well ang kanyang territory. Kahit maka-Digong sya, saludo pa rin ako sa dedikasyon niya sa trabaho.

Meron din kaming kasama na dalawang Jennifer. Si JENN YARRA ay well-rounded sa experience pagdating sa retail. Galing siya ng SM, Levi’s etc. Kayod siya at mabilis trumabaho kaya hindi nagtagal ay MARKETING MANAGER na siya ngayon. Well deserved naman dahil mahal na mahal niya ang kanyang pamilya at lagi siyang tumutulong sa kanyang pamilya sa Bataan. Si JENG MERCADO naman ay HR Manager na family-oriented. Kaya pati ang pagtrato at pag-asikaso n’ya sa mga empleyado ay parang pamilya na rin at kanyang kapamilya ang bawat isa. Very loving din siya sa kanyang asawa’t anak … pati na sa kanyang magulang.

Marami pang tulad nila … sina MYRENE FLORES, CHRISTINE CALEBAG, DEL AUSTRIA, LEA ERPELO, WENG MARTINEZ, ACHIE RAMOS, GRACE ACUG, atbp. Mga ordinaryong tao na kumakayod nang marangal sa pang-araw-araw para sa kanilang mga pamilya.

Ang mga tulad nila ang mga dapat pagsilbihan nang tapat ng ating mga politiko at mga opisyal ng pamahalaan. Ngunit, napakalungkot makitang ito ang mga taong pinagnanakawan ng ating mga korap na opisyal.

Mahiya naman sana kayo kina AIDA, REGIE, at JENN. (GO FOR GOLD / PAUL SISON)

Please follow and like us:
Read More

NAGOYO KA RIN BA? 

GO FOR GOLD

MARAMI na ang gising sa katotohanan.

Marami na ang mulat ang mata. Yung inaasahan nilang pagbabago, ay pagbabago pala sa tinatamasa nating sagana sa buhay. Yung murang gasolina, nagtaas. Yung presyo ng bilihin, lalong nagmahalan.

Yung inakala nilang pagsugpo sa droga ay mga mahirap lang ang pinaslang nang walang kaso. Yung mga warehouse man at caretaker lang ang nakulong. Samantalang ang mga bigtime drug lord, pinalaya pa.

Nakita ng mga ordinaryong tao kung papaano pinalaya ang mga plunderer na nakakulong na, pinawalang sala pa.

Pati naman ang mga panatiko, may hangganan.

With impunity. Ga­ra­palan naman kasi. Sobrang kampante na kaya nilang babuyin ang mamamayang Pilipino and get away with it.

Surf yata ang gamit ng karamihan sa mga kababayan natin. Kaya tuloy, “wais” na sila sa nangyayari sa ating kapaligiran.

Dinaig na ni Bikoy si Boy Abunda sa kasikatan dahil sa kanyang mga online episodes na ipinamamahagi ng netizens sa internet, sa Messenger, Facebook, atbp.

Iba ang kultura sa Metro Manila. Iba ang kultura sa Luzon. Iba ang kultura sa Visayas.

Ang panggogoyo na umuubra sa Davao ay maaaring hindi bebenta sa Maynila. Ang pananakot na laganap duon ay maaaring hindi ganuon katindi ang epekto sa mga taga Maynila na mataas ang pinag-aralan at sa tapang ng mga taga-Cavite at Batangas. Iba rin ang pride ng mga Bisaya kaya hindi sila basta-bastang titiklop ang buntot.

Nakalimutan yata nila na ang 16 million ay minority lang sa isang daang milyon na Pilipino. So mas marami pa rin ang hindi sunud-sunuran sa malawakang panggagahasa sa ating bansa. Ngayon na marami na ang nakalas sa kanilang social media network, hindi na kayang pagtakpan ng propaganda ang mga katiwalian na mismong galing pa sa tabing Ilog-Pasig.

Pero ang pinakamalaking balakid sa kanilang mga iligal na hangarin ay ang professional Armed Forces of the Philippines. Hindi nila pinatulan ang alok na military junta. Di nila kinagat ang alok na hawakan ang Bureau of Customs.

At sa pananakot na warrantless arrest o revolutionary war, marami ang naniniwala na hindi ito susuportahan ng ating officers at gentlemen.

Ikaw ba naman, matutuwa ka ba na pinamimigay ang ating mga isla at pinababayaang takutin ang a­ting mga mangingisda?

Matutuwa ka ba na ilang milyong Tsino ang nabigyan ng trabaho dito sa atin samantalang maraming walang trabaho na mga kapwa Pilipino? Sobrang taas pa ng kanilang sahod kumpara sa ibinabayad sa ating mga kababayan.

Alam din ng mga kababayan natin na militar ang pakikialam ng mga crony sa mga transakyon sa militar at gob­yerno. Pinatalsik at siniraan pa ang mga matinong opisyal ng Philippine Navy, atbp. Tahimik lang ang mga sundalo, pero hindi nila nagugustuhan ang nangyayari.

So asahan nyo na patuloy na mababawasan ang bilang ng mga DDS. Madalas matagal ang proseso. Pero lalabas at lalabas talaga ang katotohanan.  (GO FOR GOLD / PAUL SISON)

Please follow and like us:
Read More

HUMPTY DUMPTY SAT ON THE WALL, HUMPTY DUMPTY HAD A GREAT FALL

GO FOR GOLD

SA panahon ngayon, hindi na pwede mag-play safe.

Tanungin kita … ano ba mas importante? Ang bansa mo? Or ang kultong kinasasaniban mo?

Pilipino ka! Ano na nangyari sa iyo?

Dati, magkakasama pa tayo na kontra sa diktador at nakaw na yaman. What happened?

Bakit ngayon, okay na sa iyo ang diktador at nakaw na yaman?

Porke ba taga-Davao ka rin?

Okay naman ang ganyang may pride ka sa isang kababayan at itaguyod mo siya at ang kanyang mga programa dahil pareho kayong siyudad o probinsya. Pero, sana naman mas matimbang sa iyo ang interes ng buong bansa.

Naiintindihan ko na matagal na ang isyu ng mga taga-Mindanao laban sa mga taga “Imperial Manila.” Ngunit hindi ito sapat na dahilan para manatili kayong bulag at bingi sa mga nangyayari ngayon sa ating bansa.

Alam kong hindi matatawaran ang pagmamahal mo sa ating bayan. Pero bakit iba na ang depenisyon mo ng tama at mali? Oo, binoto mo siya. At karamihan sa atin ayaw masabi na nagkamali sila ng hinalal. Pero sana naman kung para sa ating bayan, di baleng magmukhang gago. Mas mabuti na matuto tayo sa ating kamalian at ito ay iwasto.

Hindi kailangan na panatiko. Pilipino muna bago ang politiko.

Ang normal na tao, nakikita ang maganda at hindi kanais-nais sa kanilang ibinoto. Ang panatiko, blind devotion at blind loyalty. Sana naman, para sa ikabubuti ng ating bansa, punahin nyo rin naman kung may maling ginagawa ang inyong sinasamba. Buhay at kinabukasan ng ating mga anak at susunod na henerasyon ang nakasalalay dito.

Sa totoo lang, marami sa mga panatiko, hindi nakikinabang sa nangyayari ngayon sa gobyerno. Hindi naman sila kumikita diyan. Bragging rights lang, happy na sila. Makakantiyaw lang happy na sila. Paano, dahil sa social media nagkaroon sila ng relevance. Ang pakiramdam nila, sikat na sila at maraming nakikinig sa kanila. Hindi nila alam na marami sa akala nilang nagbabasa sa kanila ay fake accounts. Trolls at bots. Sila-sila nagbobolahan.

Hindi pa huli ang lahat. Sana para sa ating bansang Pilipinas, doon lang tayo sa tama. Anoman ang kulay natin, dun lang tayo sa tama at totoo. Parang awa niyo na, isantabi nyo na ang pagiging panatikong tagasunod ng isang tao o personalidad.

Kung meron mang dapat tayo ay maging panatiko … ito ay para sa ating bansa … para sa ating mga kababayan.

Kaya naman natin magkaisa kahit magkakaiba ang pinaniniwalaan nating politika. Naniniwala ka ba rito?

Bakit sa barkada namin? May panatiko kay Duterte, merong Dilawan, meron din komunista, atbp. Pero masaya kami pag nagtu-two bots!

Paano, iniintindi namin ang paniniwala ng mga kasama namin. Hindi man kami magkapareho, nirerespeto namin na sinsero ang bawat isa sa kanyang paniniwala.

Ang malungkot, kahit solid kami bilang magkakaibigan, magkaiba ang aming panuntunan ng tama at mali. Iba-iba lang talaga ang biases natin.

Daanin ko na lang sa dasal at novena na magkaisa ang pananaw ng lahat pagdating sa kung ano ang tama at mali, at kung ano ang mabuti para sa ating bansa.

O, ikaw ano pa inuupo-upo mo riyan? Huwag ka maging fence-sitter. Manindigan ka na! (GO FOR GOLD / PAUL SISON)

Please follow and like us:
Read More