PANANAMPALATAYA

PINOY ABROAD

(“Sapagkat nabubuhay tayo sa pamamagitan ng pananampalataya, hindi sa pamamagitan ng ­paningin.” 2 Taga ­Corinto 5:7)

WIKA nga, ang buhay ay isang paglalakbay. Ito ay isang paglalakbay na dapat gawin ng bawat taong nabubuhay. Ito ay may simula at ito ay may huling ­patutunguhan. Kung ikaw ay dumating sa buhay na ito,  kailangan mong maglakbay. Gayunman, kung paano ang isang tao ay tumatagal sa paglalakbay ay hindi maiwasan. May mga opsyon. May mga ­pagpipilian na ­maaaring gawin at ang mga pagpipilian ay malaki ang impluwensiya sa kalidad na gusto mong patunguhan ng paglalakbay.

Ang mga ­pagpiling ginagawa natin sa paglalakbay sa buhay ay kontrolado ng ating paniniwala tungkol sa buhay, lalo na sa ating paniniwala tungkol sa sukdulang kahulugan at layunin ng buhay. Ang mga paniniwalang ito ay isinilang sa ­pananampalataya sa bagay na hindi natin nakikita, sa halip na sa kung ano ang ating nakikita. Ang paglalakbay ay paglakad nang may pananampalataya, hindi paningin. Ang dahilan nito ay hindi natin nakikita ang pinagmulan ng paglalakbay. Hindi natin nakikita kung sino o anong nakatakda sa paglalakbay sa buhay, ang kailangan nating gawin kung gusto natin o hindi.

Kasunod nito, kung gayon, ang lahat ng nasa paglalakbay sa buhay ay kailangang mamuhay sa pamamagitan ng pananampalataya, hindi sa pamamagitan ng ­paningin. Hindi lamang mga Kristiyano ang hindi nakikita ang pinagmulan ng paglalakbay. Walang sinumang makakakita sa pinagmulan. Bagama’t si Apostol Pablo ay may Kristiyanong  kaisipan  nang kanyang isulat ang ating talata ngayon, ang kanyang karunungan ay angkop sa lahat. Lahat ay kailangang mamuhay sa pamamagitan ng ­pananampalataya.

Tanong lang kung aling  pananampalataya. Yamang ang sukdulang pinagmumulan ng paglalakbay sa buhay ay hindi makikita, kailangan ­nating manampalataya sa mga pinaniniwalaan nating pinagmumulan ng tunay na kahulugan at layunin ng buhay.

Kung ang ating paglalakbay sa buhay ay ­maging matagumpay, mahalagang manampalataya tayo sa bagay na tunay na pinagmumulan ng paglalakbay, na siyang talagang naglarawan sa tunay na kahulugan at layunin ng buhay. Mula sa pananaw sa Biblia, mayroon lamang isang posibleng opsyon sa bagay na ito. Dapat tayong ­manampalataya sa Diyos ng Biblia, at huwag nating ilagay ang ating pananampalataya sa isang diyus-diyosan, o sa isang Diyos na ating sariling nilikha. Kailangan nating sumuko nang may pananampalataya sa tunay na pinagmulan ng buhay at hindi maghimagsik laban sa kanya.

Kaya’t kailangan natin ang mamuhay sa pamamagitan ng pananampalataya, hindi sa pamamagitan ng paningin. (PINOY ABROAD / GUILLER VALENCIA)

Please follow and like us:

Related posts

Leave a Comment